و از امام صادق ( ع ) منقول است : قاووت گندم و جو طعام پيامبران است ، گوشت پخته شده با شير نان خورش آنهاست و همانا نيكوترين خورشها نزد رسول خدا ( ص ) سركه و روغن زيتون بود و آن طعام انبياءست و اهل خانواده‌اى كه مداومت بر مصرف سركه و روغن زيتون داشته باشند دچار فقر نمىگردند . و شيخ صدوق طاب ثراه در كتاب ( علل الشرائع ) با اسناد به ابن سكّيت نقل كرده كه او گفت : من به امام رضا ( ع ) گفتم : چرا خداى متعال موسى ( ع ) را بايد بيضاء و عصا و سحر گسيل داشت و عيسى ( ع ) را با علم طب ، امّا پيامبر اسلام ( ص ) را با كلام و خطابه ؟ پس فرمود : همانا خداوند تبارك و تعالى زمانى كه موسى را مبعوث فرمود علم سحر بر اهل زمان او غلبه داشت پس از جانب خداى متعال چيزى به نزدشان آمد كه در طاقت و وسع ايشان نبود كه مانند آن را بياورند و آن معجزه توانست سحر ايشان را باطل كند و حجت را بر عليه آنها اثبات نمايد و همين طور خداوند متعال عيسى ( ع ) را در زمانى مبعوث فرمود كه در آن عصر انواع بيماريها ظاهر شده بود و مردم به علم طب محتاج بودند ، پس از جانب خدا چيزى به نزدشان آمد كه نظير آن را فاقد بودند و خداوند بوسيله زنده كردن مردگان و شفاى كور و برص به اذن خود ، حجّت را بر عليه آنان اثبات فرمود ، امّا خداى تعالى محمد ( ص ) را در زمانى مبعوث فرمود كه بر اهل زمان او علم خطابه و كلام احاطه و غلبه داشت ، پس از جانب خدا كتاب گرانقدرى به نزدشان آمد كه حاوى موعظه‌ها و احكامى بود كه اقوال آنان را باطل كرده و حجّت را بر عليه آنان اثبات مىنمود ، سپس ابن سكّيت گفت : به خدا قسم من چنين روزى را نمىديدم ، پس امروز حجت بر مردم جهت ايمان به خدا چيست ؟ آنگاه امام ( ع ) فرمود : عقل است كه بوسيلهء آن فرد راستگوى در بارهء خدا شناخته شده و تصديق مىشود و بوسيلهء همين عقل فرد دروغگوى بر خدا هم شناخته شده و تكذيب مىگردد ، پس ابن سكيت گفت : به خدا سوگند اين جواب من است . در بيان عصمت انبياء و تأويل مواردى كه توهّم عدم عصمت در آنها مىرود شيخ صدوق قدس اللَّه ضريحه فرمود : اعتقاد ما در بارهء انبياء و رسولان و ائمه و ملائكه كه درود خدا برايشان باد اين است كه ايشان معصوم و مطهّر از هر پليدى هستند و هيچ گناه كوچك يا بزرگى انجام نمىدهند و از اوامر پروردگار خويش